بازبینی و تأیید علمی: دکتر رویا میرنظامی، داروساز
آخرین بروزرسانی: 31 شهریور 1405
این مطلب جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان پزشکی نیست. برای تشخیص دقیق و انتخاب درمان مناسب، حتماً با پزشک یا داروساز مشورت کنید
اگر هر روز قرص کلسیم میخورید و همزمان داروی تیروئید، آنتیبیوتیک، داروی پوکی استخوان یا قرص فشار خون هم در برنامهتان هست، این سؤال کاملاً بهجاست که آیا اینها کنار هم مشکلی ایجاد نمیکنند. کلسیم یک مکمل بدون نسخه و به ظاهر بیخطر است و همین باعث میشود بسیاری از افراد آن را همزمان با بقیه داروها و با یک لیوان آب قورت بدهند؛ کاری که در چند مورد مهم، اثر دارو را کم میکند.
خبر خوب این است که بیشتر تداخلهای کلسیم با یک اصل ساده حل میشوند: فاصله زمانی درست. اما چند دارو هم هستند که فاصلهگذاری برایشان کافی نیست و مقدار کلسیم مصرفی یا آزمایش کلسیم خون باید زیر نظر پزشک تنظیم شود. در این مقاله از مجله مهتاطب، با تکیه بر منابع معتبری مثل دفتر مکملهای غذایی مؤسسه ملی سلامت آمریکا (NIH) و کلینیک مایو، مرور میکنیم که قرص کلسیم با چه داروهایی تداخل دارد، دلیل هر تداخل چیست، چه فاصلهای پیشنهاد میشود و یک روز معمولی را چطور میشود طوری چید که هیچ دارویی اثرش را از دست ندهد.
برای اینکه بفهمیم قرص کلسیم با چه داروهایی تداخل دارد، اول باید بدانیم کلسیم از دو راه کاملاً متفاوت روی داروها اثر میگذارد. این تفکیک مهم است، چون راهحل هر کدام فرق میکند و اشتباه گرفتن این دو، رایجترین خطای مصرفکنندههاست.
کلسیم یک یون فلزی دو ظرفیتی است. برخی داروها وقتی در معده و روده با آن روبهرو میشوند، با کلسیم ترکیب نامحلول یا کمپلکس میسازند و دیگر به خوبی جذب خون نمیشوند. این همان اتفاقی است که برای لووتیروکسین، آنتیبیوتیکهای کینولون و تتراسایکلین و داروهای خانواده بیسفسفونات میافتد. در این حالت کلسیم برای بدن خطری ندارد؛ مشکل این است که داروی دیگر کمتر اثر میکند. نکته امیدوارکننده هم همینجاست: کافی است دو دارو در یک زمان در روده حضور نداشته باشند. به همین دلیل پاسخ بیشتر این تداخلها «چند ساعت فاصله» است، نه قطع مکمل.
گروه دوم داروهایی هستند که یا خودشان دفع کلسیم را کم میکنند یا حساسیت قلب را به کلسیم زیاد میکنند. دیورتیکهای تیازیدی، لیتیوم و دیگوکسین در این دستهاند. اینجا فرقی نمیکند قرص کلسیم را صبح بخورید یا شب؛ مجموع کلسیمی که در طول روز وارد بدن میشود اهمیت دارد. پس راهحل، فاصلهگذاری نیست؛ تنظیم مقدار مکمل و در صورت لزوم آزمایش دورهای کلسیم خون با نظر پزشک است.
| گروه دارویی | نمونههای رایج | نوع تداخل | توصیه عمومی |
|---|---|---|---|
| هورمون تیروئید | لووتیروکسین | کاهش جذب داروی تیروئید | دستکم ۴ ساعت فاصله |
| آنتیبیوتیک کینولون | سیپروفلوکساسین، موکسیفلوکساسین | کاهش جذب آنتیبیوتیک | آنتیبیوتیک ۲ ساعت قبل یا ۲ ساعت بعد از کلسیم |
| آنتیبیوتیک تتراسایکلین | داکسیسایکلین، تتراسایکلین | کاهش جذب آنتیبیوتیک | ۲ تا ۴ ساعت فاصله یا طبق نظر پزشک |
| بیسفسفونات | آلندرونات، ریزدرونات | کاهش شدید جذب داروی پوکی استخوان | دارو صبح ناشتا؛ کلسیم دستکم ۳۰ دقیقه بعد و ترجیحاً ظهر یا شب |
| داروی HIV | دولوتگراویر | کاهش سطح خونی دارو | دارو ۲ ساعت قبل یا ۶ ساعت بعد از کلسیم |
| دیورتیک تیازیدی | هیدروکلروتیازید، اینداپامید | افزایش احتمال بالا رفتن کلسیم خون | پرهیز از دوز بالای کلسیم؛ تنظیم مقدار با پزشک |
| داروی قلب | دیگوکسین | افزایش حساسیت قلب در صورت بالا رفتن کلسیم | مصرف مکمل فقط با اطلاع پزشک و پایش |
| داروی اعصاب | لیتیوم | افزایش احتمال بالا رفتن کلسیم خون | اطلاع به پزشک؛ پایش دورهای |
| داروی معده | امپرازول، پنتوپرازول | کاهش جذب کربنات کلسیم در حالت ناشتا | کربنات همراه غذا یا استفاده از سیترات |
| مکمل معدنی | آهن | کاهش جذب آهن | در دو زمان جدا از روز |
این جدول جای نسخه را نمیگیرد؛ شکل دارو (معمولی، آهستهرهش یا مایع) هم میتواند فاصله لازم را تغییر دهد.
وقتی میپرسیم قرص کلسیم با چه داروهایی تداخل دارد، اولین پاسخ لووتیروکسین است؛ چون جمعیت بزرگی از زنان میانسال هم کمکاری تیروئید دارند و هم برای پیشگیری از پوکی استخوان کلسیم مصرف میکنند. طبق برگه اطلاعات کلسیم در NIH، مکمل کربنات کلسیم میتواند جذب لووتیروکسین را مختل کند و برچسب رسمی این دارو که به تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا رسیده، به بیماران توصیه میکند لووتیروکسین را در فاصله ۴ ساعت از مکمل کربنات کلسیم مصرف نکنند.
این توصیه پشتوانه عددی هم دارد. در مرور نظاممند تداخل لووتیروکسین با غذا و مکملها به مطالعهای اشاره شده که در آن مصرف همزمان سه نوع ترکیب کلسیم با لووتیروکسین، جذب داروی تیروئید را حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد کم کرد. در همان مرور گزارش شده که در گروهی از بیماران، مصرف مکمل کلسیم در کمتر از ۲ ساعت بعد از لووتیروکسین با بالا رفتن TSH همراه بوده است. یعنی نتیجه فقط یک عدد آزمایشگاهی نیست؛ ممکن است بیمار دوباره خستگی و علائم کمکاری را تجربه کند و پزشک، بیخبر از علت اصلی، دوز دارو را بالا ببرد.
کلینیک مایو یادآوری میکند که علاوه بر مکمل کلسیم، آنتیاسیدهای حاوی کلسیم هم نباید همزمان با داروی تیروئید مصرف شوند و فاصله ۴ ساعته برای هر محصول حاوی کلسیم رعایت شود. خیلیها قرص جویدنی ضد ترش کردن را «دارو» حساب نمیکنند، در حالی که ماده اصلی بسیاری از آنها کربنات کلسیم است. طبق NIH، هر قرص جویدنی آنتیاسید بسته به قدرتش حدود ۲۷۰ تا ۴۰۰ میلیگرم کلسیم دارد؛ یعنی تقریباً به اندازه یک قرص مکمل.
الگوی رایج این است که لووتیروکسین صبح ناشتا با آب مصرف شود و کلسیم به ناهار یا شام منتقل شود. در مقالهای درباره خطاهای زمانبندی دارو هم دقیقاً همین پیشنهاد آمده: جابهجا کردن کربنات کلسیم به وعده شام برای دور ماندن از تداخل با آلندرونات و لووتیروکسین. اگر پزشک به هر دلیلی لووتیروکسین را برای شب تجویز کرده، کلسیم را صبح یا ظهر بخورید. نکته دیگر اینکه در همان مرور نظاممند اشاره شده که شکل مایع لووتیروکسین کمتر تحت تأثیر کلسیم قرار میگیرد، اما تغییر شکل دارو تصمیمی است که فقط پزشک باید بگیرد.
اگر میخواهید بدانید قرص کلسیم با چه داروهایی تداخل دارد، اول این را در نظر بگیرید که همه آنتیبیوتیکها در این فهرست نیستند. آموکسیسیلین، سفالکسین یا آزیترومایسین از نظر جذب مشکل خاصی با کلسیم ندارند. تداخل اصلی مربوط به دو خانواده است که با یونهای فلزی مثل کلسیم، منیزیم، آهن و روی پیوند میدهند. این تداخل برای مدت کوتاه درمان عفونت اهمیت زیادی دارد، چون اگر آنتیبیوتیک کمتر جذب شود، ممکن است عفونت کامل درمان نشود و احتمال مقاومت باکتری هم بیشتر شود.
طبق راهنمای مصرفکننده NIH درباره کلسیم و نسخه تخصصی آن، مصرف همزمان مکمل کلسیم با آنتیبیوتیکهای کینولون مثل سیپروفلوکساسین، جمیفلوکساسین و موکسیفلوکساسین جذب آنتیبیوتیک را کم میکند و مصرف آنتیبیوتیک ۲ ساعت قبل یا ۲ ساعت بعد از کلسیم از این مشکل جلوگیری میکند. در عمل، سادهترین کار این است که در چند روز مصرف آنتیبیوتیک، قرص کلسیم را به ساعتی ببرید که از هر دو نوبت آنتیبیوتیک دور باشد. اگر آنتیبیوتیک دو بار در روز (مثلاً ساعت ۸ صبح و ۸ شب) تجویز شده، ساعت ۲ بعدازظهر زمان امنی برای کلسیم است.
داکسیسایکلین برای آکنه، عفونتهای تنفسی و برخی عفونتهای دیگر زیاد تجویز میشود و گاهی دورهاش چند هفته طول میکشد. طبق اطلاعات تداخل داکسیسایکلین و کربنات کلسیم در Drugs.com، این دو نباید همزمان خورده شوند و در صورت نیاز به مصرف هر دو، بهتر است بین آنها ۲ تا ۴ ساعت فاصله باشد. همین منبع اشاره میکند که مولتیویتامینهای حاوی مواد معدنی هم همین مشکل را ایجاد میکنند. خطای رایج اینجا خوردن داکسیسایکلین با شیر برای جلوگیری از دلدرد است؛ شیر هم کلسیم دارد و همان اثر را روی جذب میگذارد.
ماجرای بیسفسفوناتها کمی متناقض به نظر میرسد: پزشک برای پوکی استخوان هم آلندرونات تجویز میکند و هم کلسیم و ویتامین D، ولی این دو نباید با هم خورده شوند. دلیلش این است که جذب آلندرونات از روده به طور طبیعی بسیار کم است و هر چیزی، از غذا و قهوه گرفته تا کلسیم و آهن، همین مقدار کم را هم به شدت پایین میآورد.
به گفته کلینیک مایو درباره نحوه مصرف آلندرونات، این دارو باید صبح بلافاصله بعد از بیدار شدن، با معده خالی و دستکم ۳۰ دقیقه قبل از هر غذا، نوشیدنی یا داروی دیگری خورده شود و آنتیاسیدها، کلسیم و مکملهای ویتامینی جذب آن را کم میکنند. همین منبع تأکید میکند که انتظار بیشتر از ۳۰ دقیقه، جذب بیشتری به همراه دارد. به همین دلیل خیلی از داروسازها پیشنهاد میکنند کلسیم در روزهایی که آلندرونات مصرف میشود (معمولاً هفتهای یک بار) به ناهار یا شام منتقل شود. برای آشنایی با مسیر کامل درمان، مقاله درمان پوکی استخوان در مجله مهتاطب را هم ببینید.
چند اشتباه که در عمل زیاد دیده میشود: خوردن آلندرونات با چای یا قهوه صبحگاهی، خوردن آن با آب معدنی که خودش کلسیم و منیزیم دارد، و مصرف همزمان آن با قرص کلسیم به این خیال که «هر دو برای استخوان است». نتیجه ممکن است ماهها مصرف دارو بدون پیشرفت مورد انتظار در تراکم استخوان باشد.
این بخش احتمالاً بیشترین سردرگمی را ایجاد میکند، چون در برخی منابع فارسی در پاسخ به اینکه قرص کلسیم با چه داروهایی تداخل دارد، «داروهای فشار خون» به طور کلی نام برده شده است. واقعیت دقیقتر است: پاسخ کلینیک مایو به سؤال تداخل کلسیم با داروهای فشار خون نشان میدهد که تداخل مهم فقط به یک گروه مشخص مربوط است و بیشتر داروهای رایج فشار با کلسیم خوراکی مشکلی ندارند.
تیازیدها دفع کلسیم از ادرار را کم میکنند. به همین دلیل وقتی همزمان مقدار زیادی کلسیم از مکمل یا غذا وارد بدن شود، کلسیم خون میتواند بالا برود. کلینیک مایو هشدار میدهد که مصرف مقادیر زیاد کلسیم همراه با تیازیدها خطر یک وضعیت جدی به نام سندرم شیر و قلیا (milk-alkali syndrome) را بالا میبرد و توصیه میکند در این شرایط مقدار مناسب کلسیم با پزشک تعیین و فشار خون و سطح کلسیم به طور منظم بررسی شود. توجه کنید که هیدروکلروتیازید در بسیاری از قرصهای ترکیبی فشار خون هم وجود دارد؛ مثلاً ترکیب لوزارتان با هیدروکلروتیازید. پس اسم تجاری قرص فشارتان را با داروساز چک کنید.
طبق همان منبع، مکملهای کلسیم خوراکی روی گروههای پرمصرف دیگر مثل مسدودکنندههای گیرنده آنژیوتانسین (لوزارتان و والزارتان)، مهارکنندههای ACE (کاپتوپریل و لیزینوپریل) و بتابلاکرها (متوپرولول و کارودیلول) اثر قابل توجهی ندارند. این یعنی اگر فقط لوزارتان مصرف میکنید، لازم نیست برنامه کلسیمتان را به خاطر آن تغییر دهید.
اسم این داروها باعث میشود بسیاری فکر کنند مصرف کلسیم با آنها ممنوع است. کلینیک مایو توضیح میدهد که کلسیم خوراکی با این داروها تداخلی ندارد و فقط کلسیمی که از راه رگ (تزریق وریدی) داده میشود، میتواند اثر آنها را کم کند؛ موقعیتی که معمولاً در بیمارستان پیش میآید، نه در مصرف روزمره مکمل.
دیگوکسین داروی نارسایی قلب و برخی آریتمیهاست و محدوده درمانی باریکی دارد. کلسیم و دیگوکسین اثر افزایشی روی انقباض قلب دارند؛ طبق اطلاعات تداخل دیگوکسین در Drugs.com، بالا رفتن کلسیم خون از هر علتی، بیمار را مستعد مسمومیت با دیگوکسین و آریتمیهای جدی میکند و همین منبع درباره ویتامین D هم که کلسیم خون را بالا میبرد، توصیه به پایش دقیقتر دارد. از آنجا که بیشتر قرصهای کلسیم بازار ویتامین D3 هم دارند، افرادی که دیگوکسین مصرف میکنند نباید بدون هماهنگی با پزشک مکمل کلسیم یا کلسیم و D شروع کنند.
لیتیوم برای اختلال دوقطبی تجویز میشود. طبق NIH، مصرف طولانیمدت لیتیوم خودش میتواند باعث افزایش کلسیم خون شود و مصرف همزمان مکمل کلسیم این خطر را بیشتر میکند. در این مورد هم فاصلهگذاری کمکی نمیکند؛ روانپزشک یا پزشک معالج باید از مصرف مکمل مطلع باشد تا در آزمایشهای دورهای، کلسیم خون هم بررسی شود.
دولوتگراویر از داروهای اصلی درمان HIV است. NIH گزارش میکند که مصرف همزمان مکمل کلسیم با این دارو میتواند سطح خونی آن را به طور قابل توجهی کم کند و برچسب رسمی دارو توصیه میکند دولوتگراویر ۲ ساعت قبل یا ۶ ساعت بعد از مکمل کلسیم مصرف شود. این فاصله را دقیق رعایت کنید.
بخش دیگری از پاسخ به سؤال قرص کلسیم با چه داروهایی تداخل دارد، داروهای معدهاند و اینجا جهت تداخل برعکس است: داروی معده روی جذب کلسیم اثر میگذارد. کربنات کلسیم برای حل شدن به اسید معده نیاز دارد و داروهای مهارکننده پمپ پروتون مثل امپرازول و پنتوپرازول، دقیقاً همین اسید را کم میکنند. در یکی از مطالعات، مصرف ۷ روزه امپرازول جذب کربنات کلسیم را در حالت ناشتا در زنان مسن کاهش داد.
اما تصویر کاملتر را یک کارآزمایی بالینی منتشرشده در PMC نشان میدهد: وقتی کلسیم همراه وعده غذایی مصرف شد، مهار اسید معده اثری روی جذب کلسیم نداشت. پژوهشگران توضیح میدهند که مطالعات منفی قبلی در حالت ناشتا انجام شده بودند. نتیجه عملی ساده است: اگر امپرازول یا پنتوپرازول میخورید، کربنات کلسیم را حتماً همراه غذا بخورید، یا از کلسیم سیترات استفاده کنید که طبق NIH وابستگی کمتری به اسید معده دارد و بدون غذا هم جذب میشود.
آنتیاسیدهای کربنات کلسیمی دو مشکل ایجاد میکنند. اول اینکه خودشان همان تداخلهای جذبی کلسیم را با لووتیروکسین، آنتیبیوتیکها و آلندرونات دارند. دوم اینکه اگر کسی روزی چند قرص آنتیاسید بجود و مکمل کلسیم هم بخورد، ممکن است ناخواسته به سقف مجاز روزانه نزدیک شود. آنتیاسیدهای حاوی آلومینیوم و منیزیم هم با کینولونها و تتراسایکلینها تداخل دارند، پس در دوره آنتیبیوتیک، هر نوع آنتیاسید را جدا از آنتیبیوتیک مصرف کنید.
سؤال رایج دیگر درباره تداخل قرص کلسیم با مکملهاست. بخشی از پاسخ قرص کلسیم با چه داروهایی تداخل دارد همین مکملهای روزمرهاند که کمتر کسی آنها را جدی میگیرد.
در یک مطالعه منتشرشده در مجله تغذیه بالینی آمریکا، همه انواع مکمل کلسیم وقتی همراه غذا خورده شدند، جذب مکمل آهن را کم کردند و پژوهشگران نتیجه گرفتند که مصرف منظم کلسیم همراه وعدهها، تأمین نیاز روزانه آهن را برای زنان دشوارتر میکند. این موضوع برای زنان باردار، افراد مبتلا به کمخونی فقر آهن و کسانی که هر دو مکمل را همزمان مصرف میکنند اهمیت دارد. راهحل رایج، مصرف آهن و کلسیم در دو زمان جدا از روز است؛ مثلاً آهن صبح و کلسیم با شام. جزئیات بیشتر را در مقالههای تداخل دارویی قرص آهن و بهترین زمان مصرف قرص آهن در مجله مهتاطب میتوانید بخوانید.
مواد معدنی دو ظرفیتی برای جذب از روده تا حدی مسیرهای مشترک دارند و دوزهای بالای آنها ممکن است با هم رقابت کنند. بسیاری از محصولات بازار ترکیب کلسیم، منیزیم، زینک و ویتامین D3 هستند و با مقادیر حسابشده کنار هم فرموله شدهاند؛ اما اگر زینک را بهعنوان مکمل جداگانه و با دوز درمانی مصرف میکنید، منطقی است آن را در زمانی جدا از قرص کلسیم بخورید. برای زمانبندی زینک، مقاله بهترین زمان مصرف قرص زینک را ببینید. اگر مولتیویتامین هم در برنامهتان هست، راهنمای مصرف انواع قرص های مولتی ویتامین به چیدن برنامه کمک میکند.
ویتامین D با کلسیم تداخل منفی ندارد و برعکس، طبق NIH برای جذب فعال کلسیم در روده لازم است. به همین دلیل بیشتر قرصهای کلسیم ویتامین D3 هم دارند. تنها نکته این است که ویتامین D کلسیم خون را بالا میبرد؛ پس در افرادی که تیازید، دیگوکسین یا لیتیوم مصرف میکنند، مجموع کلسیم و ویتامین D دریافتی باید به اطلاع پزشک برسد. اگر همزمان قرص آهن و مولتیویتامین مصرف میکنید، مقاله مصرف همزمان قرص آهن و مولتی ویتامین را هم از دست ندهید.
غذا هم میتواند جذب کلسیم را کم یا زیاد کند. طبق اطلاعات تخصصی NIH، ترکیباتی مثل اسید اگزالیک و اسید فیتیک در برخی گیاهان با کلسیم نمکهای غیرقابلهضم میسازند. به همین دلیل جذب کلسیم از اسفناج فقط حدود ۵ درصد است، در حالی که این عدد برای شیر حدود ۲۷ درصد گزارش شده. همین منبع میگوید کافئین و فسفر به مقدار کمی جذب کلسیم را کاهش میدهند و کمبود ویتامین D اثر بسیار بزرگتری دارد.
دانستن اینکه قرص کلسیم با چه داروهایی تداخل دارد نیمی از کار است؛ نیم دیگر، چیدن یک برنامه ثابت است که هر روز بدون فکر کردن اجرا شود. جدول زیر یک الگوی عمومی برای فردی است که لووتیروکسین، آهن و کلسیم مصرف میکند و گاهی هم آلندرونات یا آنتیبیوتیک دارد. ساعتها را با برنامه خواب و وعدههای خودتان تطبیق دهید. اگر هنوز درباره انتخاب وقت مصرف تردید دارید، مقاله قرص کلسیم را شب بخوریم یا روز این موضوع را با جزئیات بررسی کرده است.
| زمان | چه بخورید | چرا |
|---|---|---|
| بعد از بیدار شدن (مثلاً ۷ صبح) | لووتیروکسین یا آلندرونات فقط با آب ساده | هر دو به معده خالی نیاز دارند و کلسیم جذبشان را کم میکند |
| صبحانه (۳۰ تا ۶۰ دقیقه بعد) | مکمل آهن در صورت تجویز | دور از کلسیم و لبنیات مصرف شود |
| ناهار | نوبت اول کلسیم همراه غذا | دستکم ۴ ساعت از لووتیروکسین فاصله دارد |
| شام | نوبت دوم کلسیم (اگر دوز روزانه بیش از ۵۰۰ میلیگرم است) | تقسیم دوز جذب بهتری دارد |
| در دوره آنتیبیوتیک | نوبتهای آنتیبیوتیک دستکم ۲ ساعت دور از کلسیم | برای کینولون ۲ ساعت و برای داکسیسایکلین ۲ تا ۴ ساعت |
چرا تقسیم دوز؟ طبق NIH، جذب کلسیم از مکمل در دوزهای ۵۰۰ میلیگرم یا کمتر در هر نوبت بیشترین مقدار را دارد؛ بدن از یک دوز ۳۰۰ میلیگرمی حدود ۳۶ درصد و از یک دوز ۱۰۰۰ میلیگرمی حدود ۲۸ درصد را جذب میکند. پس دو نوبت کوچکتر، هم جذب بهتری دارد و هم مدیریت تداخل را راحتتر میکند.
نوع نمک کلسیم روی تداخلهای جذبی مثل لووتیروکسین و آنتیبیوتیکها فرق چندانی ایجاد نمیکند؛ مرور نظاممند لووتیروکسین نشان داده که انواع مختلف ترکیب کلسیم همگی جذب داروی تیروئید را کم کردهاند. پس فاصلهگذاری برای هر نوع کلسیمی لازم است. اما در دو موقعیت، انتخاب نوع کلسیم اهمیت پیدا میکند.
اگر به دلیل مصرف امپرازول یا حساسیت معده به دنبال فرمول سیترات هستید، محصولات زیر در مهتاطب بر پایه سیترات کلسیم عرضه میشوند. برای مقایسه ترکیب و مقدار کلسیم عنصری محصولات مختلف، مقاله بهترین قرص کلسیم را بخوانید. انتخاب محصول را اما با در نظر گرفتن داروهای دیگرتان و ترجیحاً با مشورت داروساز انجام دهید.
کلینیک مایو در راهنمای انتخاب مکمل کلسیم توصیه میکند هر کسی که دارو مصرف میکند، پیش از شروع مکمل کلسیم با متخصص سلامت مشورت کند؛ چون پاسخ اینکه قرص کلسیم با چه داروهایی تداخل دارد، برای هر نسخه متفاوت است. این توصیه برای گروههای زیر جدیتر است:
به یاد داشته باشید که بیشتر از نیاز خوردن هم فایدهای ندارد. طبق NIH، مقدار توصیهشده کلسیم برای بیشتر بزرگسالان ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ میلیگرم در روز از مجموع غذا و مکمل است و سقف مجاز روزانه برای ۱۹ تا ۵۰ سال ۲۵۰۰ و برای بالای ۵۰ سال ۲۰۰۰ میلیگرم تعیین شده. بسیاری از افراد با یک رژیم دارای لبنیات، فقط به مقدار کمی مکمل نیاز دارند.
بله. کلسیم جذب لووتیروکسین را کم میکند و برچسب رسمی این دارو توصیه میکند بین لووتیروکسین و مکمل کربنات کلسیم دستکم ۴ ساعت فاصله باشد. معمولاً لووتیروکسین صبح ناشتا و کلسیم با ناهار یا شام مصرف میشود.
کلسیم جذب آهن را کم میکند، بهخصوص وقتی هر دو همراه غذا خورده شوند. بهترین کار مصرف آنها در دو زمان جدا از روز است؛ مثلاً آهن صبح و کلسیم با شام. فاصله دقیق را با توجه به دوز آهن از داروساز بپرسید.
تداخل مهم فقط با دیورتیکهای تیازیدی مثل هیدروکلروتیازید و اینداپامید است که با دوز بالای کلسیم خطر بالا رفتن کلسیم خون را زیاد میکنند. کلسیم خوراکی با لوزارتان، والزارتان، کاپتوپریل، بتابلاکرها و داروهای مسدودکننده کانال کلسیم خوراکی تداخل قابل توجهی ندارد.
با برخی بله. آنتیبیوتیکهای کینولون مثل سیپروفلوکساسین باید ۲ ساعت قبل یا ۲ ساعت بعد از کلسیم و تتراسایکلینها مثل داکسیسایکلین با ۲ تا ۴ ساعت فاصله مصرف شوند. آنتیبیوتیکهایی مثل آموکسیسیلین تداخل جذبی مهمی با کلسیم ندارند.
امپرازول با کم کردن اسید معده، جذب کربنات کلسیم را در حالت ناشتا کاهش میدهد، اما وقتی کلسیم همراه غذا خورده شود این اثر دیده نشده است. اگر امپرازول مصرف میکنید، کربنات کلسیم را با غذا بخورید یا از کلسیم سیترات استفاده کنید.
خیر. ویتامین D برای جذب کلسیم لازم است و به همین دلیل در بیشتر قرصهای کلسیم وجود دارد. فقط افرادی که دیگوکسین، لیتیوم یا تیازید مصرف میکنند باید مجموع کلسیم و ویتامین D دریافتی را به اطلاع پزشک برسانند.
