تماس با ما

درمان تیرگی دور چشم

دکتر رویا میرنظامی دکتر رویا میرنظامی
11 6 1398
0 از 1 رای
درمان تیرگی دور چشم
8



هایپرپیگمانتاسیون یا تیرگی دور چشم (POH) شکایت شایعی در بین مردان و زنان، جوانان و سالمندان در سراسر جهان است. این مشکل همچنین با نام ­های حلقه ­های تیره­ ی دور چشم، اختلال رنگ پوست اطراف چشم، هایپرپیگمانتاسیون اطراف چشم، ملانوز (لکه­ های تیره) دور چشم، تیرگی زیر چشم و هایپرپیگمانتاسیون زیر چشم نیز شناخته می­شود.
به دلیل موقعیت مرکزی چشم­ها در صورت، تیرگی دور چشم بیشتر از سایر مشکلات به چشم می­خورد و درصد زیادی از بیماران به دنبال درمان­های پزشکی برای رفع این مشکل هستند.
اگرچه این مشکل تهدیدی برای حیات فرد محسوب نمی­شود؛ اما تاثیر منفی قابل توجهی بر روی عزت نفس بیماران دارد.

 

عوامل ایجاد کننده


چند عامل در بروز تیرگی دور چشم نقش دارند. این بیماری توسط عوامل درونی و بیرونی مختلفی ایجاد می­شود. عوامل ژنتیکی شایع­ترین عوامل ایجادکننده­ی این بیماری هستند. کم­خونی، استرس، پیری، رسوب ملانین درمی، تیرگی پس از التهاب ناشی از درماتیت آتوپیک یا تماسی از دیگر عوامل ایجادکننده­ی شناخته شده­ی این بیماری هستند. برخی از بیماری­های سیستمیک و عادت­های نادرست می‌توانند موجب تیرگی دور چشم شوند. ادم دور چشم و عروق سطحی برجسته از عوامل دیگر تیرگی دور چشم هستند.
 

رده ­بندی تیرگی دور چشم (هوآنگ و همکارانش):


تیرگی دور چشم بر طبق نظر هوآنگ و همکارانش بر اساس الگوی بالینی تیرگی و سیستم عروقی به 4 نوع طبقه­بندی می­شود:


1. نوع تیرگی (رنگ مایل به قهوه­ای)
2. نوع عروقی (آبی، صورتی یا بنفش)
3. نوع مختلط
4. نوع ساختاری (یک نوع سایه­ی آناتومیک، رنگ پوست)


از یک سیستم امتیازدهی با 9 پارامتر از جمله رنگ قهوه­ای، ضایعات پیگمانته، رنگ آبی/ صورتی/ بنفش، پف دور چشم، رنگ سایه، کیسه­های زیر کاسه­ی چشم، شکاف­های زیر کاسه­ی چشم، پایین افتادگی پلک بالا و نوع پوست، برای ارزیابی بالینی استفاده شد.


تیرگی دور چشم
 

رده ­بندی (رائو و همکارانش):


تیرگی دور چشم بر طبق نظر رائو و همکارانش بر اساس عوامل ایجادکننده به 5 دسته تقسیم می­شود:


1. نوع ارثی (موثر بر تمام بدن): به صورت یک نوار خمیده­ی قهوه­ای رنگ معمولی بر روی پلک پایینی یا هر دو پلک دیده می­شود.
2. نوع پس از التهاب: لکه­های قهوه­ای یا خاکستری نامنظم بر روی پوست دور چشم که با سفت و ضخیم شدن پوست یا اگزما همراه هستند. ممکن است سابقه­ی خانوادگی این نوع تیرگی هم وجود داشته باشد.
3. نوع عروقی: اریتم یا مویرگ­های برجسته یا پارگی عروق زیر چشم و گاهی اوقات کبودی پوست موجب تیرگی می­شوند.
4. نوع اثر سایه: خط اشک و کیسه­های زیر چشم به دلیل افتادگی پوست اطراف چشم­ها موجب تیرگی می­شوند.
5. انواع دیگر: کم خونی، اختلالات هورمونی، سوء تغذیه و بیماری­های مزمن موجب بروز تیرگی شوند.


شایع­ترین فرم تیرگی دور چشم بر اساس نظر رائو و همکارانش، نوع عروقی بود (41.8%)؛ بعد از آن بیشترین شیوع را نوع ارثی (38.6%)، تیرگی پس از التهاب (12%) و اثر سایه (11.4%) داشت. نوع عروقی عمدتا در چینی­ها دیده می­شد؛ در حالی که در هندی­ها و مالزی­ها، نوع ارثی شایع­ترین فرم بود.
 

اپیدمیولوژی:


نوع ارثی شایع­ترین نوع تیرگی دور چشم است (51.5 درصد) که در 42 درصد از بیماران زن و 9 درصد از بیماران مرد دیده شده است. در تمام انواع تیرگی دور چشم، زنان بیشتر از مردان مبتلا می شوند.
تیرگی پس از التهاب (PIH) دومین فرم شایع تیرگی دور چشم (22.5 درصد از بیماران) است و بعد از آن نوع عروقی و نوع ساختاری (به ترتیب 8 و 2.5 درصد) از انواع شایع تیرگی هستند.
در مطالعه­ی دیگری، بر اساس رده­بندی هوآنگ و همکارانش، انواع پیگمانته، عروقی، ساختاری و مختلط تیرگی دور چشم یا حلقه­های تیره زیر چشم­ها (DEC)، به ترتیب فراوانی 5%، 14%، 3% و 78 درصد را نشان دادند.
تیرگی پلک­های پایین، شایع­ترین فرمی است که در بین بیماران در هر چهار نوع تیرگی دور چشم، ارثی (67%)، پس از التهاب (64.4%)، عروقی (68.7%) و ساختاری (60%) مشاهده می­شود.
درگیری هر دو پلک یعنی پلک بالا و پایین، دومین فرم شایعی است که دیده می­شود (18.44- 31.25%)؛ این فرم در نوع عروقی تیرگی دور چشم (31.25%) بیشتر دیده می­شود.
درگیری پلک بالا به تنهایی، کمترین شیوع را در تمام انواع تیرگی دور چشم دارد و تنها در نوع ارثی مشاهده می­شود (2.9%).

 

خصوصیات جمعیت ­شناسی:


تیرگی دور چشم بیشتر در زنان 16 تا 25 ساله دیده می­شود. 81 درصد از بیماران مبتلا به تیرگی دور چشم، زن هستند. تیرگی دور چشم در زنان خانه­دار (45.5%)، کارگرانی که در محیط­های سرپوشیده کار می­کنند (29 درصد از بیماران) و دانش­آموزان (19.5 درصد از بیماران) بیشتر دیده می­شود.
 

درجه ­بندی تیرگی دور چشم:


تیرگی دور چشم بر اساس شدت موردی که باید درمان شود؛ به 4 گروه تقسیم می­شود:
 

درجه ­ی 1: توسط رنگدانه­­دار شدن ضعیف پوست زیر کاسه­ی چشم تشخیص داده می­شود.
درجه­ ی 2: رنگدانه­­دار شدن پوست اطراف چشم مشهودتر است.
درجه ­ی 3: پوست اطراف چشم تیره­تر است؛ هر دو پلک را درگیر می­کند.
درجه ­ی 4: در این نوع از تیرگی ، مشخصات تیرگی درجه­ی 3 و رنگدانه­­دار شدن چین زیر کاسه­ی چشم دیده می­شود.


درجه ­ی 2 شایع­ترین نوع تیرگی دور چشم (60.19% از نوع ارثی ، 53.33% از نوع تیرگی پس از التهاب، 68.75% از نوع عروقی) است؛ در حالی که تیرگی دور چشم درجه­ی 1 در بیمارانی که به تیرگی نوع ساختاری (60%) مبتلا هستند؛ شایع­تر است. درجه­ی 3 دومین فرم شایعی است که معمولا در تمام انواع تیرگی دور چشم دیده مشاهده می­شود و درجه­ی 4 کمترین شیوع را دارد.
 

مدیریت بالینی و درمان:


رده­بندی برای درمان: معاینه­ی بالینی دقیق و گرفتن سابقه­ی دقیق بیمار، سنگ بنای درمان موفق هستند.
رده­بندی نوع تیرگی دور چشم، در درمان­ بهینه­ی انواع مختلف POH که به روش­های درمانی مختلف پاسخ می­دهند؛ از اهمیت زیادی برخوردار است.
"رده­بندی برای درمان" یک کار هنری به منظور بهبود نتایج درمان است.
رده­بندی دقیق انواع تیرگی دور چشم امکان تصمیم­گیری در مورد روش­های درمانی مناسب را به پزشکان می­دهد.
سابقه­ی دقیق بیمار: سابقه­ی دقیق بیمار، سابقه­ی خانوادگی، سابقه­ی بیماری و سابقه­ی کاری باید به دقت بررسی شود.
تعداد زیادی از بیماران سابقه­ی خانوادگی تیرگی دور چشم دارند. 76.7 درصد از بیمارانی که به نوع ارثی و 62.5 درصد از بیمارانی که به نوع عروقی تیرگی دور چشم مبتلا هستند؛ سابقه­ی خانوادگی مثبت دارند. برعکس، 71.1 درصد از بیمارانی که به نوع پس از التهاب و 100 درصد از بیمارانی که به نوع ساختاری تیرگی دور چشم مبتلا هستند؛ سابقه­ی خانوادگی منفی دارند.
گرفتن سابقه­ی بیمار کمک بزرگی به رده­بندی تیرگی دور چشم به خصوص در انواع مختلط و هر جایی که معاینه­ی پزشکی به تنهایی نتواند به تشخیص کمک کند؛ خواهد کرد.
لامپ وود و ارزیابی اولتراسونوگرافی: معاینه توسط لامپ وود بخش مهمی از معاینه­ی پزشکی دقیق در بیماران مبتلا به تیرگی دور چشم است. لامپ وود از اهمیت زیادی در تعیین شدت تیرگی دور چشم برخوردار است. معاینه با لامپ وود عمدتا برای تشخیص بین تیرگی اپیدرمی و درمی انجام می­شود. تغییر رنگدانه­­دار شدن اپیدرم در زیر نور لامپ وود مشخص­تر می­شود؛ در حالی که در رنگدانه‌دار شدن درمی، این تضاد رنگی کمتر مشخص است. آشکار نشدن رنگدانه در معاینه با لامپ وود به معنای این است که تیرگی از نوع درمی یا عروقی است. ارزیابی اولتراسونوگرافی می­تواند به تشخیص بین نوع عروقی تیرگی و ادم دور چشم کمک کند.
تست کشش پوست: کشیدن پوست پلک پایین با دست می­تواند به تمایز بین هایپرپیگمانتاسیون واقعی و اثر سایه­افکنی ناشی از خط اشک کمک کند. از آنجایی که تیرگی واقعی بعد از کشیدن پوست پلک به سمت پایین ظاهر خود را حفظ می­کند؛ بعد از کشیدن پوست مشکل ناشی از خط اشک به طور کامل بهبود می­یابد یا برطرف می­شود. در عوض، در هنگام کشیدن پوست با دست، تغییر رنگ شدید و بنفش شدن پوست نشان می­دهد که تیرگی ناشی از پوست نازک یا بزرگ شدن عروق زیر پوست پلک پایین است.
ویژگی­های بافت­شناسی: مطالعه­ای بر روی 100 بیمار انجام شد؛ هدف از انجام این مطالعه بررسی ماهیت تیرگی در ملانوز دور چشم بود. معاینه­ی بالینی، معاینه با لامپ وود بر روی تمام بیماران انجام شد تا وسعت و شدید تیرگی دور چشم مشخص شود. بیوپسی 2 میلی­متری از 17 نفر از بیماران گرفته شد. ملانوز دور چشم 92 (92%) بیمار، به صورت گسترش خط حد فاصل رنگدانه­­دار شدن پوست صورت فرد (PDL-F) بود. ملانوز دور چشم و گسترش خط حد فاصل رنگدانه­­دار شدن پوست صورت دو مشکل جدا از هم نیستند؛ بلکه دو تظاهر بالینی مختلف از یک بیماری هستند. ویژگی­های بافت ­شناسی تیرگی دور چشم نشان می­دهد که این بیماری می­تواند ماهیت اپیدرمی و درمی داشته باشد.

 

خط اول درمان


به دلیل علت چند عاملی POH و نقش مهم بسیاری از بیماری­های چشمی و سیستمیک در ایجاد حلقه‌های تیره در اطراف چشم، به خوبی اثبات شده است که درمان موفق در درجه­ی اول باید عوامل ایجادکننده­ی شناخته­ی شده­ی بیماری را ریشه­کن کند. تغییر سبک زندگی و عادات نادرست فرد، روش نسبتا موثری است. محدود کردن میزان مطالعه، استفاده از کامپیوتر و تماشای تلویزیون به کمتر از 8 ساعت در روز نیز مفید است. خوب خوابیدن و ترک سیگار و مصرف الکل اثرات مثبتی دارند. مشکلات چشمی و خطاهای انکساری (نزدیک­بینی) باید اصلاح شوند. کم­خونی و سایر بیماری­های سیستمیک باید درمان شوند.
استفاده از لوازم آرایش که عامل ایجاد تیرگی دور چشم در درصد زیادی از بیماران (36.9-60 درصد) است؛ باید به حداقل برسد یا به سایر ترکیبات غیر آلرژی­زا تغییر کند. مالش چشم باید به حداقل برسد و بیماری­های پوستی مانند اگزما، درماتیت تماسی و آتوپیک باید درمان شوند. مصرف داروهای مسبب را متوقف کنید زیرا برخی از داروها موجب تیرگی دور چشم می­شوند. از بین این داروها، آنالوگ­های پروستاگلاندین مانند لاناتوپروست و بیماتوپروست که به صورت قطره­های کاهش­دهنده­ی فشار خون چشم در بیماران مبتلا به گلوکوم مورد استفاده قرار می­گیرند؛ می­توانند موجب تیرگی دور چشم شوند.
این نوع از تیرگی دور چشم بعد از قطع مصرف دارو، کاملا بهبود می­یابد.



دلایل تیرگی دور چشم
 

کرم ­های موضعی


طیف وسیعی از داروهای موضعی و مواد آرایشی دارویی در سراسر جهان وجود دارند که هر روز ورژن­های جدیدتری از آنها عرضه می­شوند و بدون هیچ­گونه مدرک علمی نوید معجزه را درمان تیرگی دور چشم می­دهند.
عوامل تیرگی موضعی مانند هیدروکوئینون 6-2%، اسید کوجیک 4-1%، آزلائیک اسید، اسید رتینوئیک موضعی و ویتامین C به طور گسترده مورد استفاده قرار می­گیرند. بیشترین عامل روشن­کننده­ای که در سراسر جهان تجویز می­شود؛ هیدروکوئینون 4% است. هیدروکوئینون به دلیل قدرت سرطان­زایی احتمالی خود، در حال حاضر در اروپا و آسیا در دسترس نیست. هنوز اذعان نشده است که هیدروکوئینون در انسان­ها سرطان­زا است؛ اگرچه گزارش شده است که خوردن مقادیر زیادی از هیدروکوئینون خوراکی باعث ایجاد سرطان در جوندگان می­شود. مهم است بدانید که 5-6 ماه زمان لازم است تا اثر درمانی هیدروکوئینون مشخص شود؛ از این رو باید حداقل 3 ماه هیدروکوئینون مصرف شود.
آربوتین و اسید کوجیک داروهای موثری هستند. مکانیسم عملکرد تمام داروهای روشن­کننده­ی پوست، مهار آنزیم تیروزیناز است که از تبدیل دوپا به ملانین جلوگیری می­کند؛ از این رو موجب کاهش مقدار ملانین در اپیدرم می­شود.

 

درمان ترکیبی سه گانه


نشان داده شده است که درمان ترکیبی سه­گانه با فلوسینولون استوناید 0.01 درصد، هیدروکوئینون (HQ) 4 درصد و ترتینوئین 0.05 درصد نسبت به درمان با هیدروکوئینون به تنهایی، در درمان ملاسما بی­خطر و موثرتر است. اثربخشی درمان ترکیبی سه­گانه در مردم آسیا و رضایتمندی بیمار نسبت به استفاده از هیدروکوئینون 4 درصد به تنهایی، بالاتر بود.
این درمان ترکیبی سه­گانه توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده به عنوان درمان موثر ملاسما و سایر اختلالات رنگدانه­ای تایید شده است؛ اما استفاده­ی طولانی­مدت از این نوع درمان در نواحی اطراف چشم مجاز نیست زیرا این درمان شامل یک استروئید موضعی است.

 

آیا استفاده از هیدروکینون و ترتینوئین در نواحی اطراف چشم بی ­خطر است؟



این سوال احتمالا متداول­ترین سوالی است که بیماران در کلینیک می­پرسند. و پاسخ آن مثبت است. به خصوص در درمان تیرگی دور چشم، این دو دارو یکی از مولفه­های اصلی یک روش درمانی خوب هستند.
در بسیاری از مطالعات از هیدروکوئینون به تنهایی یا در درمان ترکیبی با لیزر و لایه­بردارها برای روشن کردن پوست اطراف چشم استفاده شده است.

 

هیدروکینون 4% در برابر اسید سالی سیلیک 30%


در مطالعه­ ای که بر روی 50 بیمار سرپایی پوست با تیرگی دور چشم که از نظر بالینی مشهود بود، انجام شد؛ بیماران به دو گروه تقسیم شدند و یکی از آنها با هیدروکوئینون 4 درصد و دیگری با اسید سالیسیلیک 30 درصد تحت درمان قرار گرفت.
ارزیابی با مقیاس آنالوگ بصری (VAS) در هفته­ی چهارم، ششم و دوازدهم انجام شد. در VAS، اکثر بیماران در هر دو گروه، بهبود خفیف (10- 30 درصد) را در هفته­ی دوازدهم درمان نشان دادند. هر دو درمان به طور جداگانه موجب بهبود قابل توجه شاخص کیفیت پوست بیماران شدند؛ اگرچه هیچ تفاوت معنی­داری بین دو گروه مشاهده نشد.

 

لایه ­بردارهای شیمیایی


لایه­بردارهای شیمیایی را می­توان به تنهایی یا در درمان ترکیبی با درمان­های موضعی مورد استفاده قرار داد. گلیکولیک اسید 20 درصد، رایج­ترین لایه­برداری است که در درمان تیرگی دور چشم از آن استفاده می­شود. نشان داده شده بود که ترکیب لاکتیک اسید 15% و TCA 3.75% در درمان تیرگی دور چشم بسیار موثر است. این لایه­برداری ترکیبی تنها عوارض جانبی خفیف و موقتی داشت؛ مانند اریتم، ادم، سرمازدگی، خشکی و تلانژکتازی. در بیشتر بیماران دارای محافظ مناسب در برابر آفتاب، اثرات درمان حداقل 6-4 ماه باقی می­ماند.
تیرگی پس از التهاب (PIH) شایع­ترین عارضه­ی جانبی است که بعد از استفاده از اکثر لایه‌بردارهای شیمیایی مشاهده می­شود. PIH با درمان بهینه توسط ترتینوئین و هیدروکوئینون به مدت 2- 4 هفته قبل از لایه­برداری به حداقل می­رسد.
برای رسیدن به نتایج ایده­ال توصیه می­شود که لایه­بردار را بر روی تمام صورت از نواحی که پوست متوسط تا تیره­تر دارد؛ بمالید تا از دو رنگ شدن پوست بعد از لایه­برداری جلوگیری شود.

 

درمان ترکیبی: TCA 10 درصد و میکرونیدلینگ


در یک مطالعه، 13 بیمار با میکرونیدل تراپی اتوماتیک System-Handhold و استفاده­ی موضعی از محلول TCA 10 درصد برای ناحیه­ی زیر چشم به مدت 5 دقیقه تحت درمان قرار گرفتند. در 92.3 درصد از بیماران، پاسخ به این نوع درمان نسبتا خوب، خوب یا عالی بود. میکرونیدلینگ و TCA 10 درصد یک درمان ترکیبی ابتکاری با نتایج دلگرم­کننده و عوارض جانبی جزئی برای DC است.
 

لیزرها:

 

لیزر جوانسازی کاهنده­


1. به طور موثر، تیرگی دور چشم و شلی پوست را درمان می­کند.
2. مکانیسم عمل: آسیب بافتی را با یک فرآیند جبرانی کنترل می­کند.
3. لیزر فرکشنال و غیر فرکشنال CO2 و اربیوم: لیزرهای YAG.

 

لیزر یاقوت کیو سوئیچ


1. لیزر یاقوت کیوسوئیچ (با طول موج 694 نانومتر) (تیپ فیتزپاتریک 1-3)
2. لیزر کیوسوئیچ الکساندریت-2 (با طول موج 755 نانومتر) (تیپ فیتزپاتریک 4و 5)
3. لیزر ان دی یاگ کیوسوئیچ-3 (با طول موج 1064 نانومتر) (تیپ فیتزپاتریک 5 و 6)


در یک مطالعه­ی بافت­شناسی که بر روی مردم ژاپن انجام شده است؛ با استفاده از رنگ نقره­ فونتانا- ماسون ملانوسیتوزیس درمال در تمام 12 بیمار (100 درصد) تایید شد که می­توان با لیزر یاقوت کیوسوئیچ با موفقیت این بیماری را درمان کرد.
درمان با لیزر کیوسوئیچ ساب ترمولیتیک (با طول موج 1064 نانومتر) در مقایسه با لیزرهای کیوسوئیچ سنتی، عوارض جانبی کمتری دارد.
طیف لیزر ان دی یاگ کیوسوئیچ لوترونیک با پالس مضاعف اولین و تنها طیف مورد تایید FDA است.

 

لیزر ان دی یاگ با تاثیر کم (لوترونیک)


- اولین و تنها لیزر ان دی یاگ کیوسوئیچ که برای درمان ملاسما توسط FDA تایید شده است.
- برای درمان با این لیزر، به چند جلسه­ی درمانی با فواصل هفتگی نیاز است.
- در مقایسه با سایر لیزرها، به جلسات درمانی بیشتری نیاز است.
- نرخ عود بالا 3 ماهه بیماری (64-81 درصد)
- ترکیب لیزرهای کیوسوئیچ با تاثیر کم و لیزر ان دی یاگ با پالس بلند یا IPL ممکن است نرخ عود بیماری را کاهش دهد.

 

سایر لیزرها:

 

1. لیزر رنگی پالسی
2. لیزر دیود
3. لیزر ان دی یاگ با طول موج 1064 نانومتر
4. لیزر ان دی یاگ با طول موج 1320 نانومتر
5. لیزر اربیوم شیشه­ای با طول موج 1540 نانومتر
6. نور شدید پالسی



تیرگی دور چشم
 

درمان ترکیبی:


درمان چند وجهی اغلب برای درمان تیرگی دور چشم مورد استفاده قرار می­گیرد و بهترین روش درمانی با بهترین نتایج و عوارض جانبی کمتر است. پروتکل درمانی جدید که ترکیبی از لیزر یاقوت کیوسوئیچ و روشن کردن موضعی پوست با ترتینوئین و هیدروکوئینون است؛ برای بهبود تیرگی پوست اطراف چشم در نظر گرفته شده است و در این نوع درمان درصد بروز تیرگی پس از التهاب پایین است.
 

لیزر رنگی پالسی

 

1. از این لیزر برای درمان حلقه­های تیره­ای که منشا عروقی دارند؛ استفاده می­شود.
2. برای تیپ فیتزپاتریک 1-3 کاربرد دارد.
3. به 3 جلسه­ی درمانی یا بیشتر با فواصل 6-4 هفته نیاز دارد.

 

لیزر جوانسازی فرکشنال غیر کاهنده (NAFL)

 

- 4 طول موج NAFL مورد استفاده قرار می­گیرد: 1330 نانومتر، 1540 نانومتر، 1550 نانومتر و 1927 نانومتر
- لیزر با طول موج 1440 نانومتر و 1550 نانومتر به فیبرهای مشبک درم نفوذ می­کند و موجب نئوکلاژنز می­شود.
- از لیزر طول موج 1440 نانومتر برای درمان خال اوتا استفاده می­شود.
- طیف گسترده­ای از انواع پوست از جمله "تیپ فیتزپاتریک 3 تا 4" را درمان می­کند.
- عوارض جانبی: اریتم، تورم و درد (3 تا 10 روز).
- به 4-6 جلسه­ی درمانی نیاز است.
- لیزر NAFL با طول موج 1927 نانومتر موجب جوانسازی سطح پوست می­شود (عمق نفوذ: 200 میکرومتر).

 

لیزر NAFL با طول موج 1927


- اولین بار در سال 2009 ارائه شد.
- حداکثر عمق نفوذ این لیزر 200 میکرومتر است.
- در مقایسه با سایر درمان­ها با لیزر NAFL، عوارض جانبی کمتری دارد.
- اثربخشی طولانی­مدت دارد.
- می­تواند در یک جلسه­ درمان، موجب پاکسازی خوب حلقه­های تیره دور چشم شود.

 

لیزرهای جوانسازی فرکشنال کاهنده


- لیزرهای کربن دی اکسید (با طول موج 10600 نانومتر) و لیزرهای اربیوم: یاگ (با طول موج 2940 نانومتر) معمولا به عنوان لیزرهای کاهنده مورد استفاده قرار می­گیرند.
- لیزر فرکشنال موجب کاهش آسیب­های اپیدرمی می­شود و عوارض جانبی کمتری دارد.
- درمان ترکیبی لیزر کربن دی اکسید و کرم روشن­کننده­ی موضعی پوست با تاثیر بلند مدت، بیشترین بهبود را نشان داد.
- لیزر اربیوم: یاگ با حداقل آسیب حرارتی، موجب کاهش سطحی­تر حلقه­های تیره می­شود.
- از این لیزرها برای درمان تیرگی دور چشم، شلی پوست و چین و چروک استفاده می­شود.

 

تزریق هیالورونیک اسید:


تزریق هیالورونیک اسید به تغییر شکل مجدد ناحیه­ی اطراف چشم کمک می­کند.

1. موجب بهبود عالی عمق خط اشک می­شود.
2. موجب بهبود حلقه­های تیره زیر چشم می­شود.
3. شیار برجسته­ی نازوجانکشنال را درمان می­کند.
4. رضایتمندی بیمار بالا است.
5. عوارض جانبی: اریتم مینور، کبودی، اثر تندال

 

دستگاه رادیو فرکانس:

 

1. پوست اطراف چشم را ضخیم می­کند.
2. به دلیل اثر حرارتی رادیو فرکانس انقباض کلاژنی و نئوکلاژنز رخ می­دهد.
3. حلقه ­های تیره ناشی از سایه­افکنی و شل شدن پوست اطراف چشم را درمان می­کند.
4. اگر عوارض جانبی خفیف با خطر پایین مد نظر بیمار است؛ این روش درمانی انتخاب خوبی است.

 

پیوند چربی اتولوگ:


تیرگی ناشی از پوست نازک و نیمه شفاف پلک پایین را با رضایتمندی بالا درمان می­کند.
 

بلفاروپلاستی:


1. برداشتن رسوبات چربی یا پوست اضافی یا هر دو با عمل جراحی.
2. بلفاروپلاستی از طریق ملتحمه یا پوست

برچسب‌ها:
دیدگاه شما
4.7 /5 20 5 1

مطالب مرتبط

محصولات مرتبط

1 همیشه اولین باشید با عضویت در خبرنامه ایمیلی مهتاطب، پیش از همه از جدیدترین محصولات و تخفیف‌ها آگاه شوید